Клекнете пред иконата, раширувајќи го тепихот, или седнете на некоја ниска клупа, обидувајќи се што помалку да се поместувате.
Немојте да се наведнувате како болките во грбот не би ви пречеле. Чувајте го својот ум од мисли и сеќавања, немојте да се задржувате ниту на една помисла.
Научете се од целото срце во покајание и скрушеност да ја кажувате Исусовата молитва.
Останете колку можете во молитвата и вниманието.
Ако се навикнете на оваа работа, јасна и смирена милост,ослободена од заблудите,ќе ви дојде во срцето.
Оваа состојба можете да ја пронајдете само во себе. Научете да останете во неја, спрема упатствата на духовникот, без размислување или измислување на други методи и техники, без пречење, без било какви заклучоци.
Оставете го онаа за што се држите на овој свет - едноставно нема друг начин да ја пронајдете молитвата.
Во такво молитвено настојување милоста доаѓа сама од себе, зошто само ја чека вашата подготвеност да ја прифатите и одведете во нетрулежното наследство, чисто бесмртно,за вас складирано на небото.
Монах Симеон Атонски
Comments
Post a Comment
Напиши коментар