Ни кажуваше старецот Клеопа за чудото кое му се случи во Сихастрија: 

Во зимата 1971 год. влегов во Светиот Олтар.

Дојдов околу 4 часот и се молев на колена пред Светиот Престол пред Светата Трпеза. Недолго после тоа во Црквата влезе да се моли една жена, која дојде во манастирот предходната вечер.

Не ја познавав. Се молеше тивко пред иконите и правеше метанији. Незнаеше дека сум во Црквата зошто беше темнина, беше зима.

Гледајќи ја дека се моли толку упорно,погледав низ Дверите да видам кој се моли со толку голема вера. Таа жена клечеше насред Црквата со раце подигнати нагоре и од целото срце ги кажуваше овие зборови:

Господи немој да ме оставиш! Господи не ме оставај!

 Тогаш околу нејзината глава видов светлина, силна жолта боја и се воодушевив! Потоа таа се поклони до земјата и се молеше тивко, без глас.

Зрак на светлината над нејзината глава стана поголем и се возвишуваше над неа.

После некое време светлината исчезна, а жената се подигна и излезе од Црквата.

Беше обична жена, од село.

Гледате ли! Луѓето од село не надминуваат нас монасите.Јас ја почнав проскомидијата и од возбудување почнав да плачам со копјето во рака. 

Само Бог знае колку Тој има свои избрани во овој свет!


 


 

Comments