• 0 коментари • прегледи • ... минути читање

Отец Спиридон Скутис: Кога се прашуваш што ќе каже светот, не заборавај – светот си ти!

Кога се прашуваш и полудуваш од мислата „што ќе каже светот“, не заборавај една основна вистина: светот си ти Овој текст е преземен од блогот Православни Духовни поуки од Светите Старци. Доколку го читате ова на друга веб-страница, станува збор за неовластено копирање на содржината. .

Во одреден момент, оној што рекол „не можам да поднесам што ќе каже светот“, го кажал тоа и за тебе. И ти во некоја прилика се однесуваше како дел од толпата, се занесе, фрлаше навреди и шајки. За некои извикуваше „Осана!“, а за истите подоцна викаше „Распни го!“. Многумина „уби“ со својот јазик само за да испаднеш подобар, а кога некој ќе ти даде забелешка, веднаш стануваш ѕвер.

Ајде да зборуваме отворено за тоа.

Гледам многу реклами од таканаречени Life coach советници на социјалните мрежи со говори за „токсични врски“ и „токсични луѓе“ и како треба да ги избегнуваме. Но, дали некогаш сме се запрашале: Дали ние сме тие што се токсични и кисели? Можеби наместо постојано да ги обвинуваме другите и да го критикуваме нивното однесување, треба да признаеме дека можеби јас сум тој што е токсичен, иако мислам дека сум совршен?

Илузијата дека вината е секогаш кај другиот

Семинари, реклами, брошури и книги со наслови: „Вината е кај другиот“, „Излези од врската што те притиска“, „Како да се ослободиш од токсичната личност“... Според нив, секогаш вината е на другиот, секогаш пеколот е во другиот, а јас не сум виновен за ништо. Апсолутно сум совршен и сите треба да се прилагодат на мојата „совршеност“. Ужасна заблуда!

• Кога ќе се запрашаме дали, на крајот на краиштата, ние сме виновни за нешто?

• Кога ќе се запрашаме дали јас сум тој што е токсичен и дали јас треба да се поправам?

Постојано зборуваме за покајание на другите — за другите да се покаат за да можат да го обожаваат нашето „совршенство“! Но, покајанието значи јас да се променам, а не другите да се менуваат онака како што јас сакам.

Демонот на нашата самољубивост одлично си ја врши работата: ни диктира секогаш да го гледаме погрешното кај другите, а ние самите да си останеме во нашата темнина.

Исповедите се полни со фрази како:

„Оче, јас сум совршен! Вината е кај жена ми, кај свекрва ми, кај соседот... Не направив ништо лошо, јас сум совршен во сè!“

Се оправдуваме за сè, а за грешките на другите сме подготвени веднаш да ги стреламе. Ретко ќе чуеме:

„Оче, мојот брак не оди добро и сакам да видам каде сум јас виновен за да молам за прошка и да се поправам.“

Оние кои се развеле, речиси секогаш фрлаат кал врз другата личност, а самите се сметаат за светци.

Загледај се во огледалото: Ти си светот!

Велиме дека е виновен светот, се грижиме што ќе каже светот... Но, што сме ние? Зарем не сме членови на овој ист свет?

Каква е твојата позиција во градот, во соседството, во селото? Дали е предавничка и озборувачка, или пак е вистинска и непоколеблива, облечена во вистината и благодатта?

Кога велиме дека светот и општеството се виновни, подобро е да се погледнеме во огледало. Ние сме светот и општеството. Ние сме членови на овој свет, но истовремено сме повикани да бидеме и членови на Телото Христово. Полно со иронија е да го обвинуваме светот кога самите сме дел од него.

Ако сакаш да го промениш светот, најдоброто нешто што можеш да го направиш е да се промениш себеси.

Остави го светот и фати се за себеси! Сврти го микроскопот навнатре и остави ги грешките на другите. Тогаш дозволи му на светот да зборува за твојата светост, бидејќи така ќе ја направиш најголемата промена.

Некој ме праша:

„Оче, како светот стана ваков? Што треба да правиме?“

И го доби одговорот:

„Промени се себеси, брате мој. Тогаш светот можеби нема целосно да се промени, но сигурно ќе има еден подобар човек во него.“

Тогаш клишето „што ќе каже светот“ ќе стане радост за сите, зашто луѓето нема да се заситат да зборуваат за тоа колку голем човек на љубовта си. Нека зборува светот тогаш — секој разговор ќе мириса на темјан!

Тоа го правеа Светиите. Тие беа физички дел од овој свет, но со духот веќе живееја во другиот свет — во светот на благодатта, и се обидуваа со својата молитва да ги приведат сите луѓе таму.

Стани она што ти е предодредено да станеш... Светител! И нека светот зборува, а Синаксарот нека го запише твоето име.

Добра борба!

⚠️ Важна напомена за преземање содржини:

Текстовите на овој блог се подготвени со многу труд од страна на Православни Духовни поуки од Светите Старци.

Строго е забрането копирање на текстовите и нивно директно објавување на Фејсбук страници, групи или други веб-сајтови. Доколку сакате да споделите некоја поука, ве молиме направете го тоа исклучиво преку споделување на директниот линк од блогот, со цел да се почитува авторскиот труд. Ви благодариме на разбирањето! Христос Воскресе!