• 0 коментари • прегледи • ... минути читање

Започнав тивка револуција

Не против луѓето.
Не против светот.
Туку против оној дел од мене кој со години ми шепотеше дека не можам.

Го најдов непријателот.
Не сто Овој текст е преземен од блогот Православни Духовни поуки од Светите Старци. Доколку го читате ова на друга веб-страница, станува збор за неовластено копирање на содржината. еше пред мене.
Не носеше туѓо лице.
Живееше во моите мисли.

Гласот што секогаш доаѓаше со оправдување.

„Не е време.“
„Не си доволно силен.“
„Чекај уште малку.“
„Остани таму каде што е сигурно.“

И така минуваат години.

Не затоа што животот бил тежок,
туку затоа што самиот Овој текст е преземен од блогот Православни Духовни поуки од Светите Старци. Доколку го читате ова на друга веб-страница, станува збор за неовластено копирање на содржината. си ставив граници
и потоа ги нареков реалност.

Го гледав својот страв како мудрост.
Својата навика како стабилност.
Својата слабост како мир.

А всушност, само бев затвореник
кој се навикнал на својата ќелија.

Затоа застанав пред себе.

Без маска.
Без изговори.
Без приказни.

И реков:

Денес не доаѓам да го уништам својот ум.
Доаѓам да го ослободам.

Не доаѓам да ги убијам своите стравови.
Доаѓам да престанам да им сл Овој текст е преземен од блогот Православни Духовни поуки од Светите Старци. Доколку го читате ова на друга веб-страница, станува збор за неовластено копирање на содржината. ужам.

Не сакам живот без болка.
Сакам душа која не бега од болката.

Зашто човекот не станува силен кога никогаш не паѓа.

Станува силен кога ќе падне
и ќе одлучи повторно да стане.

Ги собрав сите свои порази.

Сите непроспиени ноќи.
Сите скршени надежи.
Сите моменти кога мислев дека сум завршен.

И наместо да ги закопам,
ги претворив во темел.

Зашто раната не е секогаш слабост.

Понекогаш раната е местото
каде што влегува светлината.

Мојот најголем непријател никогаш не беше светот.

Беше стариот човекот во мене
кој се плашеше да стане она што е создаден да биде.

Беше гласот што бараше дозвола.

Дозвола од луѓето.
Од околностите.
Од минатото.

Но, душата никогаш не била создадена за дозволи.

Душата е создадена за слобода.

И тогаш разбрав.

Не треба да Овој текст е преземен од блогот Православни Духовни поуки од Светите Старци. Доколку го читате ова на друга веб-страница, станува збор за неовластено копирање на содржината. го победам животот.

Треба да престанам да се борам против него.

Не треба да контролирам сè.

Треба да имам доверба.

Не треба да знам каде завршува патот.

Треба да имам храброст да го направам следниот чекор.

Зашто најголемиот затвор не е направен од ѕидови.

Направен е од мисли.

А најголемиот клуч
секогаш бил во нашите раце.

Денес не тргнувам во војна.

Денес тргнувам во помирување.

Со своето минато.
Со своите грешки.
Со своите слабости.

Не затоа што сум совршен.

Туку затоа што конечно разбрав:

Човекот не се спасува кога станува некој друг.

Човекот се спасува кога конечно ќе се врати кај Бога .

И таму, во н Овој текст е преземен од блогот Православни Духовни поуки од Светите Старци. Доколку го читате ова на друга веб-страница, станува збор за неовластено копирање на содржината. ајдлабоката тишина,

ќе го најде она што цел живот го барал.

Не победник.

Не поразен.

Туку жив човек.

Со отворено срце.
Со мирна душа.
Со светлина која никогаш не била изгасната.

Само била покриена со страв.

О.Т. 

⚠️ Важна напомена за преземање содржини:

Текстовите на овој блог се подготвени со многу труд од страна на Православни Духовни поуки од Светите Старци.

Строго е забрането копирање на текстовите и нивно директно објавување на Фејсбук страници, групи или други веб-сајтови. Доколку сакате да споделите некоја поука, ве молиме направете го тоа исклучиво преку споделување на директниот линк од блогот, со цел да се почитува авторскиот труд. Ви благодариме на разбирањето! Христос Воскресе!