• 0 коментари • прегледи • ... минути читање

Огнот на благодатта што го очистува срцето

Не плаши се од огнот што Бог го допушта. Плаши се од срцето што повеќе не знае да се кае.

Постојат мигови кога човекот останува сам пред својата совест и пред Бога. Тогаш исчезнуваат сите оправдувања, сите човечки пофалби и сите маски што ги носел пред светот. Душата стои гола пред Оној Кој ги испитува срцата и утробите. Во таа света тишина почнува да сфаќа дека патот кон Царството Небесно не се отвора преку надворешна праведност, туку преку смирение, покајание и живо единство со Христа.

Бог е љубов, но Неговата љубов не е секогаш утеха според човечките мерила. Понекогаш таа доаѓа како очистителен оган. Не за да го пог Овој текст е преземен од блогот Православни Духовни поуки од Светите Старци. Доколку го читате ова на друга веб-страница, станува збор за неовластено копирање на содржината. уби човекот, туку за да изгори сè што го оддалечува од вечниот живот. Гордоста, самољубието, суетата, осудувањето и страстите не можат да останат недопрени кога благодатта ќе се всели во срцето. Токму тогаш човекот почнува да ја гледа својата духовна сиромаштија и со солзи да Му повика на Бога: „Господи, помилуј ме грешниот.“

Вистинската благодат не го расејува умот, туку го собира во молитва. Таа не ги разгорува земните желби, туку ја буди жедта за Бога. Човекот почнува да го гледа ближниот не како средство за исполнување на својата волја, туку како икона Божја, повикана за вечност. Тогаш љубовта престанува да биде страст, а станува жртва; престанува да бара свое, а почнува да служи. Очите се очистуваат, а срцето учи да благодари за секој Божји дар.

Од вистинската љубов кон Бога неизбежно се раѓа покајанието. Не покајание од страв пред казната, туку покајание што извира од сознанието дека сме биле неизмерно возљубени и покрај нашата недостојност. Колку повеќе човекот ја познава Божјата милост, толку повеќе ја согледува својата слабост. Но, тоа не го води кон очај, туку кон надеж. Зашто Господ не дошол да ги повика праведните, туку грешните на покајание.

Затоа и светителите не станале Овој текст е преземен од блогот Православни Духовни поуки од Светите Старци. Доколку го читате ова на друга веб-страница, станува збор за неовластено копирање на содржината. свети затоа што никогаш не паднале, туку затоа што никогаш не престанале да стануваат. Нивната сила не била во нив самите, туку во благодатта Божја. Со пост, молитва, исповед, солзи и Светите Тајни тие Му дозволиле на Христос да ги преобрази. Огнот на Светиот Дух ги очистувал нивните срца сè додека во нив не засветлела Христовата светлина.

Човекот често сака воскресение без Крст, мир без подвиг и радост без покајание. Но Господ нè учи дека секој што сака да оди по Него, треба да го земе својот крст и да Го следи. Срцето не може да стане храм на Светиот Дух сè додека е исполнето со самољубие. Потребно е да се испразни од својата волја за да се исполни со Божјата.

И тогаш започнува најголемото чудо. Срцето што некогаш било заробено од страстите почнува да гори со љубов кон Бога. Умот што талкал по суетата се смирува во Исусовата молитва. Душата што живеела во страв почнува да живее во надеж. Не затоа што станала безгрешна, туку затоа што научила да Му верува на Божјото милосрдие повеќе отколку на својата немоќ.

Брате и сестро, не плаши се кога Господ преку искушенија, болка или внатрешна борба го очистува твоето срце. Плаши се само од рамнодушноста што го оттурнува покајанието. Додека срцето се смирува, додека очите се полнат со солзи за гревовите, додека усните шепотат: „Господи Исусе Христе, Сине Божји, помилуј ме грешниот“, благодатта сè уште дејствува.

Понекогаш Бог допушта да Овој текст е преземен од блогот Православни Духовни поуки од Светите Старци. Доколку го читате ова на друга веб-страница, станува збор за неовластено копирање на содржината. се урне она за што сме се врзале, за да го изгради во нас она што никогаш не пропаѓа. Го отсекува привременото за да ни го подари вечното. Она што денес ни изгледа како загуба, утре може да стане почеток на нашето спасение.

Зашто срцето не се очистува со многу зборови, туку со смирение, покајание, молитва и со живот во Христа. А таму каде што има искрено покајание, таму никогаш не згаснува светлината на Божјата милост.

⚠️ Важна напомена за преземање содржини:

Текстовите на овој блог се подготвени со многу труд од страна на Православни Духовни поуки од Светите Старци.

Строго е забрането копирање на текстовите и нивно директно објавување на Фејсбук страници, групи или други веб-сајтови. Доколку сакате да споделите некоја поука, ве молиме направете го тоа исклучиво преку споделување на директниот линк од блогот, со цел да се почитува авторскиот труд. Ви благодариме на разбирањето! Христос Воскресе!