• 0 коментари • прегледи • ... минути читање

Митрополит Антониј Сурожски: Како да ги надминеме животните ќорсокаци (безизлезни ситуации)

Доаѓаат моменти во животот на секого кога се чувствува заробен во безнадежна ситуација. Сè што пробал пропаднало. Секој пат што го изб Овој текст е преземен од блогот Православни Духовни поуки од Светите Старци. Доколку го читате ова на друга веб-страница, станува збор за неовластено копирање на содржината. рал не водел кон слобода, туку кон ѕид. Во такви моменти, срцето тоне од беспомошност, умот залудно бара решение, а душата почнува да тоне кон очај.

Но, што е всушност ќорсокак? Тоа не е надворешна ситуација, ниту околности што се заговориле против нас. Вистинскиот ќорсокак е состојба на умот кој повеќе не ја гледа смислата во движењето напред. Не е страшен самиот ѕид, туку фактот дека човекот ја губи верата во светлината зад него.

Навикнати сме да бараме излез преку акција: ако има проблем, треба да го решиме; ако има пречка, треба да ја надминеме. Но, доаѓа време кога познатите методи повеќе не функционираат. И тогаш човекот се соочува со избор: да остане немоќен, да се повлече во очај — или да забави, да застане и да ја послуша тишината.

Затоа што излезот од ќорсокакот честопати не е таму каде што го бараме. Не е во удирањето со главата во ѕид, ниту во слепото брзање о Овој текст е преземен од блогот Православни Духовни поуки од Светите Старци. Доколку го читате ова на друга веб-страница, станува збор за неовластено копирање на содржината. д една идеја кон друга. Излезот е во сфаќањето дека можеби ќорсокакот не ни е даден за да бараме излез, туку за да се промениме себеси.

Луѓето не сакаат да застанат. Запирањето се доживува како пораз, но всушност, тоа може да биде најважниот чекор. Затоа што само во тишина можеме да слушнеме каде нè повикува Бог. Додека се движиме по инерција, ги слушаме само сопствените мисли, стравови и желби. Но, ако застанеме, ако ја оставиме настрана бескорисната врева, одеднаш станува јасно дека пред нас не лежи крајот на патот, туку пресвртница.

Можеби излезот не е напред, туку странично? Или дури и назад — таму каде што некогаш направивме погрешен избор? Или нагоре — таму каде што не гледавме затоа што секогаш Овој текст е преземен од блогот Православни Духовни поуки од Светите Старци. Доколку го читате ова на друга веб-страница, станува збор за неовластено копирање на содржината. мислевме дека мора самите да одлучиме за сè?

Излезот од ќорсокакот е средба со Бога на точката каде што човечкото пресушува. Кога ќе престанеме да се бориме и едноставно ќе Му се довериме, се отвора врата што претходно била невидлива. Не затоа што не постоела, туку затоа што нашите очи биле зафатени барајќи го нашиот пат, а не Божјиот.

Ќорсокакот не е крај. Тоа е покана да застанеме, да погледнеме во себе, да Му веруваме на Бога и да Му дозволиме да ни отвори нови хоризонти. Бидејќи таму каде што човекот гледа ѕид, Бог гледа врата.

⚠️ Важна напомена за преземање содржини:

Текстовите на овој блог се подготвени со многу труд од страна на Православни Духовни поуки од Светите Старци.

Строго е забрането копирање на текстовите и нивно директно објавување на Фејсбук страници, групи или други веб-сајтови. Доколку сакате да споделите некоја поука, ве молиме направете го тоа исклучиво преку споделување на директниот линк од блогот, со цел да се почитува авторскиот труд. Ви благодариме на разбирањето! Христос Воскресе!