Повикот на пророкот.
Во деновите на царот Озија, Исаија видел визија. Тој го видел Господа како седи на висок престол во божествено величие. Ангелите, шесткрилните Серафими, летале наоколу и ги покривале своите лица со своите две крилја, бидејќи не можеле да поднесат да ја гледаат славата Божја. И гласно пееле еден на друг: „Свет, свет, свет е Господ Саваот! Целата земја е полна со Неговата слава!!” (Исаија 6:3). И завесата небесна се крена за момент и Исаија преплашен, извика: „Тешко ми мене, зашто сум човек со нечиста уста и живеам среде народ исто така со нечиста уста, – а очите мои Го видоа Царот Господа Саваот!“ (Исаија 6:5). Додека ги зборуваше овие работи, ете, еден од Серафимите, со клешти, зеде жив јаглен од небесниот олтар и дојде и го допре до неговите усни. Огнот на Божеството ги прочистува усните што ќе го објавуваат Божјиот збор, го прочистува пророкот од неговите гревови.
Неговите пророштва за Месијата
Замислете го Исаија како стои на врвот на висока планина, и оттаму гледа со својот пророчки двоглед кон иднината. Високиот врв е Светиот Дух. Тој гледа и се восхитува. Тој го гледа како во филм целиот живот на Месијата. И ние се восхитуваме со него. Во секој излив на ново чудење, да го прашаме Исаија: Кажи ни, што гледаш?
1. Гледам ете, Девица ќе зачне и ќе роди Син, и ќе Му дадат името Емануел (Исаија 7:14). Девица зачнува? Невидено. Девица зачнува син и повторно останува девица? Парадоксално. Да, тоа е факт, бидејќи детето што ќе се роди е самиот Бог, кој слезе на земјата, „Бог со нас“. Тоа е она што значи „Емануел“.
2. Што ќе биде ова дете? Човек или Бог? Кажи ни, Исаија? И Исаија одговара. Јас го гледам и како човек и како Бог. Го гледам неговото телесно потекло. Како човек, тој е потомок на Давид, „потера фиданка од Јесеевата пењушка“. Јесеј е татко на Давид: „и стебло ќе израсне од нејзиниот корен“ (Исаија 11:1). Стебло од генеалошкото и кралско дрво на Давид, миризлив низ вековите, бидејќи тој ќе биде носител на духот Божји. Тој ќе го има „ Него Дух Господов, дух на премудрост и разум, дух на совет и крепост, дух на знаење и благочестивост“ (Исаија 11:2).
3. Затоа детето на Дева не е само човек, туку е и Бог. Да, јасно потврдува Исаија. „Младенец ни се роди – Син ни се даде; власта е на рамењата Негови, и ќе Го наречат: Советник, Чудесни, Бог силен, Отец вечен, Кнез на мирот“ (Исаија 9:6). Детето на Дева владее со вселените, тој е моќниот Бог, кој се појави за нас на земјата како смирен човек. Тој е оној на кого му припаѓа иднината, историјата на светот.
4. И Исаија продолжува да зборува за она што го гледа со својот пророчки „двоглед“, „народот, кој оди во темнина, ќе види голема светлина; врз оние што живеат во земјата на смртната сенка ќе болсне светлина“ (Исаија 9:1-2). Христос е натприродната и непрекината светлина, која ја растера темнината на грешката, ги ослободи луѓето од стравот од смртта и на своето Воскресение им даде светлина во пустината на Адот.
5. Исаија слуша нешто и останува воодушевен. Што слушаш, Исаија? Го слушам Месијата! „Духот на Господа Бога е врз Мене, зашто Господ Ме помаза за да им благовествувам на бедните, Ме исп Овој текст е преземен од блогот Православни Духовни поуки од Светите Старци. Доколку го читате ова на друга веб-страница, станува збор за неовластено копирање на содржината. рати да лекувам сокрушени по срце, да им приповедам на заробените и на затворениците – отворање на темницата, да ја проповедам благопријатната Господова година и денот за одмазда на нашиот Бог; да ги утешам сите оние што тагуваат“(Исаија 61:1-2). Овие зборови, 800 години подоцна, ги прочитал самиот Месија, Исус Христос, кога во синагогата во Назарет ја одвиткал книгата на пророкот Исаија и неговите очи паднале на овој пророчки пасус. Нова ера започнува со доаѓањето на Месијата.
6. Пророкот ја гледа и мудроста со која поучува Христос. И го слуша гласот на Бога Отецот како вели за Синот: „Ете, Мојот слуга ќе успее, ќе се воздигне, ќе се возвиси и возвеличи“ (Исаија 52:13). Кој може да се спореди со учењето Христово? Тоа достигнува небесни и недостижни височини.
7. Но Месијата, Христос, не само што ќе биде неверојатен во зборовите; тој ќе биде неверојатен и во знаците, во чудата. Исаија ги гледа чудата на Христос. Гледам, вели тој, „Тогаш ќе им се отворат очите на слепите, ушите на глувите ќе се одзатнат; тогаш куциот ќе скока како елен, и јазикот на немиот ќе пее; зашто води ќе бликнат во пустињата, и потоци во степите“ (Исаија 35:5-6). Чудесната благодат на Христос тече.
8. Но, додека Месијата зборува и прави толку многу прекрасни и корисни работи, одеднаш гледаме како лицето на пророкот се менува. Станува намќорест. Зошто? Што гледаш, Исаија? Го гледам Месијата како го апсат и го влечат во маки. „Он беше измачуван, но страдаше доброволно и устата Своја не ја отвораше; како овца Он беше одведен на колење, и како што е јагнето пред стрижачите свои безгласно, така и Он не ја отвори устата Своја.„(Исаија 53:7). Зборовите на Исаија ќе ги повтори другиот пророк, Јован Крстител. Кога ќе го види Исус како доаѓа до Јордан, ќе го покаже на толпите и ќе каже: „Еве го Јагнето Божјо, Кое ги зема гревовите на светот“ (Јн. 1:29).
9. Да го прашаме Исаија, кој сега почнува јасно да ги гледа Страстите на Богочовекот, зошто Месијата страда. Вреди да се прочита 53-то поглавје од неговата книга повеќе пати. Мислите дека го читате Евангелието за Страстите на Велики Четврток. Исаија пророчки гледа сè што Христос претрпел. Кажи ни тогаш, Исаија, какво зло направил Месијата што го води кон колење? И неговото пророчко сведоштво се додава на толку многу други сведоштва за безгрешноста на Исус Христос. Не, ни вели тој, јас не гледам грев во него. Тој е безгрешен. „зашто не беше направил грев и во устата негова немаше лага“ (Исаија 53:9). Залудно бараат да најдат дамка на животот на Месијата, Исус Христос!
10. И тогаш зошто страда? Зошто умира? Зошто е распнат? Исаија го гледа Христа распнат за гревовите на сите луѓе. Тој го гледа како ги зема нашите гревови и вели: „ Он ги зеде врз Себе нашите болки и ги понесе нашите слабости...“ (Исаија 53:4). Месијата го крева најтешкиот крст. Тоа е неподносливо тешкиот Крст, на кој се носени сите гревови на сите луѓе од сите времиња.
11. Исаија повторно го нагласува тоа: „Го гледам“, вели тој, „и понесе врз Себе гревовите на мнозина и за престапниците стана посредник“ (Исаија 53:12).
12. Наскоро пророкот станува помрачен. Но, неговата тага има и мистериозен сјај на радост. Кажи ни, Исаија, што ново гледаш? И пророкот ни одговара: „Он беше презрен и понизен меѓу луѓето, маж на болки и свикнат на страдања, и ние го одвраќавме од Него лицето свое; Он беше презиран, и ние за ништо не Го сметавме“ (Исаија 53:3). Но, додека ти го гледаш Месијата како се мачи и крвари, ние, Исаија, го гледаме твоето лице радосно. Што се случува? Кажи ни! И пророкот открива: Гледам дека „Неговите рани ние се излекувавме“ (Исаија 53:5). Крвта Христова се пролева за нашите гревови. Таа лекува секоја рана. Таа нè спасува.
13. Кратко потоа Исаија, откако ги достигнува Христовите страдања, го гледаме веднаш како го менува својот изглед. Станува радосен. Кажи ни сега, Исаија, што е причината за твојата голема радост? И тој ни одговара: Гледам битка. „Пред тебе ќе одам, планини ќе рамнам, бакарни врати ќе разбивам и железни резиња ќе кршам; тебе ќе ти ги предадам чуваните во темно богатства и сокриените добра, за да познаеш, дека Јас сум Господ. Кој те нарекувам по име, – Бог Израилев“. Тој го пророкува слегувањето на Христос во Адот (Исаија 45:2-3). Бог Отецот му зборува на Богочовекот Месија. Сите „темни богатства“, луѓето што беа заклучени во темниот Ад, Месијата ги зеде за време на неговото слегување таму.
14. Потоа пророкот Исаија, сега исполнет со радост и веселба, го гледа Воскресението Христово. Тој ќе ги зароби моќните и ќе умре за нашите сопствени гревови. И Исаија ја гледа светлината на Воскресението како свети. Тој го гледа новиот Ерусалим. Црквата е новиот Ерусалим, кој свети во светлината на Воскресението. Она што го пееме на Велигденските денови, „Дигни се, заблескај Ерусалиме, зошто дојде твојата светлина, и славата Господова изгреа над тебе“ е збор под влијание на пророштвото на Исаија (Исаија 60:1).
15. Видовме колку јасно пророкот Исаија ги гледа сите детали од животот на Христос. Како заклучок, вреди да се погледнат две негови пророштва, утешни и трогателни, кои се однесуваат на ширењето на Црквата. Секако, доаѓаат моменти кога Црквата изгледа тажна затоа што нејзиниот збор не е слушнат. Доаѓаат моменти кога се слуша жалбата на Божјиот пророк: „Господи, Кој поверува на тоа, што го чул од нас и кому му се откри силата Господова?“ (Исаија 53:1). Еднаш Бог го испрати пророкот да зборува и, враќајќи се, тој со жалба му рече на Бога: „Зошто дојдов, немаше никого?“ (Исаија 50:2). Да не се жалиме, тогаш, ако многу пати ни се чини дека нашиот збор е изгубен. Еден ден зборот ќе триумфира. Но, да ги слушнеме двете неверојатни и оптимистички пророштва. Едното е за војни и мир. Исаија гледа војни и превирања, но го гледа и денот на голем мир. И кога Божјиот мир ќе преовлада во светот, тогаш оружјето ќе се претвори во орудија (Исаија 2:4).
16. Но, ентузијазмот на пророкот станува поголем во одреден момент. Што гледаш во далечната иднина, Исаија? И тој одговара: Општеството ќе се промени. „Тогаш волк ќе живее со јагне, леопардот ќе лежи заедно со јаре; теле, лавче и вол ќе бидат заедно, и мало дете ќе ги води. Крава ќе пасе со мечка, нивните млади ќе лежат заедно; лавот ќе јаде слама како волот“ (Исаија 11:6-7). Лавот јаде месо. Дали е можно тој да јаде слама? Да се насити со слама? Така прават и луѓето. Сега, како лавовите, едниот го јаде другиот. Но, ќе дојде златниот ден. Станува збор за златната надеж, за која Исаија вели: „И во него ќе се надеваат народите“.
Христос е надежта на светот. Кога Евангелието ќе се проповеда насекаде, кога сите ќе веруваат во Исус Христос, тогаш ќе се случи вистинската промена на општеството. Тогаш луѓето ќе преминат од дивјаци во светители и името Божјо ќе се прослави.
✍️ Подготвено од блогот „Православни Духовни поуки од Светите Старци“
Comments
Post a Comment
Напиши коментар