„Што му вреди на човекот побожност однадвор, ако срцето му е ладно?“
Честопати се обидуваме да ја ублажиме совеста со надворешни правила и формалности, додека срцето ни останува ладно и празно. Но, пред Господ, кој ги познава најдлабоките тајни на срцето, ниедна глумена побожност и лицемерна праведност не помагаат.
Православната духовност не трпи споредби со другите. Не е моја задача да ги бројам туѓите гревови и падови за со нив да ја покривам сопствената несовршеност. Како што мудро вели Свети Исак Сирин: „Човекот кој конечно ќе ја согледа сопствената немоќ и грев, прави поголемо чудо од оној што со молитва ги воскреснува мртвите“.
Затоа, сакам да застанам пред Христа потполно искрен – без изговори и без маски. Сакам да ги положам пред Него сите скриени рани, падови и немирни мисли кои ме мачат во ноќите. Единствениот крик што тогаш има смисла е оној на митарот: „Боже, биди милостив кон мене, грешниот“.
Молитвата не е само механичко изговарање зборови или пак тешка обврска – таа е дишење на душата. Таа е светиот мост што го поврзува човекот со Бога. Штом срцето ќе се смири и ќе се ослободи од гордо
Овој текст е преземен од блогот Православни Духовни поуки од Светите Старци. Доколку го читате ова на друга веб-страница, станува збор за неовластено копирање на содржината.
ста, тоа почнува да омекнува. На местото на огорченоста, одеднаш извира чиста, христолика прошка.
Денешниот свет нуди премногу суета и бучава, но ништо од тоа не може да ја исполни внатрешната празнина. Колку повеќе човекот се оддалечува од покајанието и литургискиот живот, толку побрзо заборава кој е, станувајќи осамен и вознемирен во толпата.
Иако сум слаб и ранет од гревови, во молитвата се потсетувам дека сум бескрајно сакан од мојот Творец. Христос не дојде за наводно праведните, туку да ги повика грешниците на покајание.
Мојата единствена желба е да не ја изгубам Божјата благодат. Барам светилката на верата во моето срце никогаш да не згасне, сè до мојот последен здив.
„Господи Исусе Христе, Сине Божји, помилуј ме мене грешниот и не го свртувај лицето Твое од Твоето чедо.“
О.Т
✍️ Подготвено од блогот „Православни Духовни поуки од Светите Старци“
Comments
Post a Comment
Напиши коментар