Свети Пајсиј Светогорец: „Ако некој ја има Божјата благодат, тој не се плаши од ништо“

 Верата е голема работа  ! Гледате, дури и апостол Петар одел по брановите со вера. Но штом се појавил разумот, тој почнал да тоне…

Верата се зајакнува преку молитва.  Човек кој не ја негувал својата вера од детството, но има склоност, може да ја негува преку молитва, молејќи го Христос да му додаде вера. Да го молиме Христос да ни додаде (засили) вера и да ја зголеми. Што му рекоа апостолите на Христос?  „Засили ја во нас верата!“ (Лк.17:5)  не рекоа ли тие? Кога велите „Засили ја (додади ја)“, тоа значи дека му се доверувате на Бога. Овој текст е преземен од блогот Православни Духовни поуки од Светите Старци. Доколку го читате ова на друга веб-страница, станува збор за неовластено копирањеКога велите „да ни додаде вера“, тоа значи дека му се доверувате на Бога.

Верата во Бога не е доволна; потребна е и доверба во Бога.  Довербата во Бога ја привлекува Неговата помош. Христијанинот верува и му се доверува на Бога до смрт, а потоа јасно ја гледа раката Божја што го спасува...  Ако човекот не се доверува на Бога, за целосно да се предаде во Неговите раце, ќе биде мачен.  Голема работа е да се препуштите во рацете Божји!

Апостол Павле вели дека верата е да се верува во невидливото, а не само во видливото.  Кога му ја доверуваме нашата иднина на Бога, Го обврзуваме да ни помогне.  Апсолутната доверба во рацете Божји има своја мајка во верата, со која се моли тајно и се ужива во плодовите на надежта.  Тоа е континуирана молитва и носи божествени резултати во вистинско време.  Потоа, секако, човекот живее ангелски живот и избувнува во фалба: „Свет, Свети, Свети Господе над војските“. Зашто човекот може да го направи својот живот небесен ако се надева на Бога, го слави за сè и прифати да владее со него како добар Отец. Во спротивно, го прави својот живот пекол. Голема работа е човекот да чувствува од овој живот дел од радоста на Рајот.

Имам  на ум луѓе кои го прават својот живот маченички, затоа што се плашат од сè; и тие се христијани, крстени, помазани, се причестуваат, го читаат Евангелието, ги научиле поуките и изреките напамет. Не гледаат ли каква сила има Божјата благодат? „Што и да пиете смртоносно нешто, нема да ви наштети“, рече Христос, и „ви давам власт да газите по змии и скорпии, и тоа нема да ви наштети“. Ако човекот ја има Божјата благодат, тој не се плаши од ништо.  Затоа секогаш треба да ја бараме Божјата благодат правејќи го нашиот крст.  Се сеќавате ли на настанот споменат во Старечникот? Еден монах отишол да наполни вода од бунарот и, бидејќи видел змија внатре, си заминал во страв, без да наполни вода. „Оди, Ава, се изгубивме“, му рекол на својот Старец, отровна змија  е во бунарот!“. „Па“, му рекол Старецот, „ако отровните змии одат во сите бунари, што ќе правиш? Ќе умреш ли од жед?“ Старецот отишол, до бунарот, зел вода и пиел.  „Каде што тече крст“, му рекол, злото на сатаната не преовладува“ .

✍️ Подготвено од блогот „Православни Духовни поуки од Светите Старци“