Што можам да направам за да ја прифатам верата од Бога?

 Прашање: „Страдам од гревот на маловерие. Дојдов во Црквата пред една година, често се исповедам, се причестувам, слушам проповеди, одам во црква и ги читам Светите Отци. Но, мојата душа е празна. Се молам и се плашам дека нема да ја добијам оваа благодат. Што да правам?“

Православниот теолог Алексеј Илич Осипов одговори на прашањето.

Вашите последни зборови укажуваат дека, за жал, не разбирате едноставна работа. Ако очекувате благодат, нема да ја добиете.

Хедонизмот (тежнеењето по задоволство) е античовечки феномен. Овој текст е преземен од блогот Православни Духовни поуки од Светите Старци. Доколку го читате ова на друга веб-страница, станува збор за неовластено копирање на содржината. Колку повеќе човекот се стреми кон задоволство, без разлика каков вид - задоволства на телото, душата или духот - толку помалку добива. Ова е еден од духовните закони.

Германскиот филозоф Имануел Кант пишувал за овој закон. Колку повеќе просветлениот ум се препушта на мислите за уживање во животот и среќата, толку подалеку е човекот од вистинско задоволство.

Под никакви околности не треба да се очекуваат никакви духовни задоволства или искуства. Тоа е строго забрането. И сепак, главната причина зошто ние, верниците, понекогаш не чувствуваме ништо, не доживуваме ништо и не ни останува ништо, е тоа што не знаеме како да се молиме.

Неверојатно е што не знаеме како да се молиме. Не се молиме. Одиме во црква, го слушаме хорот како пее, ги гледаме свештениците како кадат, ги почитуваме иконите... Но, не се молиме. Зборувам за верниците.

Цитирам еден од најавторитетните руски учители, подвижници и светители, Свети Игнатиј Брјанчанинов:

„Молитвата без внимание не е молитва. Таа е мртва! Тоа е бескорисно, душевно уништувачко, празно зборување кое е навредливо за Бога.“

Читаме молитви. Кога се молиме? Се молиме само кога нешто ни се случува. Како што вели руската поговорка, додека не удри гром, селанец нема да се прекрсти. Сепак, сите пагани се молеле на овој начин.

Кога моштите на светителите се носат во Москва, луѓето формираат огромен ред. И ако пристапите и прашате за што се молат луѓето, тешко ќе најдете некој што го моли Господ да ги избави од завист, лаги, лицемерие, осуда, омраза...

Се молиме за деца, за внуци, за работа... Дај ни, Господи, добрите работи на земјата! Ние сме најприродно родени пагани.

Првото нешто што го кажува Свети Игнатиј Брјанчанинов е дека треба да почнеме да учиме да се молиме. Кога првпат ќе ги прочитате овие зборови, се збунувате. Излегува дека не знаеме како да се молиме.

Нема молитва без внимание. Нема молитва без покајание. Нема молитва без почит. Молитвата е суштината на религијата. Зборот „религија“ означува врска помеѓу човечката душа и Бога. Како се случува оваа врска? Кога се случува? Во молитвата. Врската помеѓу човекот и Бога се остварува преку молитвата.

Се сеќаваш ли што рече разбојникот распнат од десната страна на Христос? Тој рече: „Добиваме она што го заслужуваме. Спомни ме, Господи, во Твоето Царство.“ Му беше одговорено: „Денес ќе бидеш со Мене во Рајот.“ Гледај колку малку се бара од нас. Искреност на покајание. Тоа е молитвата.

Ако не се молиме, ако не се стремиме да живееме според заповедите на Евангелието, а не според таканаречениот „универзален морал“, никогаш нема да го доживееме Бога. И никогаш нема да разбереме што е благодат. Каква благодат? Каква работа е ова?

Тоа е како да се обидуваш да му објасниш киви на некој што никогаш не пробал. Кафеаво е, но ако го исечеш, внатре е зелено. Има сладок вкус...

Без да пробаш киви, тешко е да се разбере каков вид овошје е. Така е и со Царството Божјо. Господ ни откри дека Царството Божјо е во човекот. Но, сè додека не го доживееш самиот, нема да разбереш што е тоа.

Во Псалм 33 ги наоѓаме овие зборови: „Вкусете и ќе видите, колку е благ Господ!“ Но, за да го почувствувате ова во вашата душа, мора да се молите и да живеете барем малку како христијанин. И тогаш сè ќе се среди.

✍️ Подготвено од блогот „Православни Духовни поуки од Светите Старци“