Дали некогаш сте го почувствувале ова? Стоите во црква, обидувајќи се да се фокусирате на вашиот живот, на вашите грешки, но внатре има тишина. Не чувствувате болка, нема жалење, нема желба да плачете. Вашето срце се чувствува како да „крцка во градите како крекер“. Интелектуално разбирате дека треба да се покаете, сакате, но не ја чувствувате таа болна, чистачка тага. И тоа го прави уште пострашно: што ако моето покајание е лажно? Што ако не можам навистина да го направам тоа?
Протоерејот Андреј Ткачев, одговарајќи на слично прашање, вели нешто многу важно: „Често мислиме дека покајанието е нешто што можеме да го „исцедиме“ од себе по желба. Како крем од туба. Го сакате, и ете го - каење и солзи. Но, ако тубата е празна, стискате и стискате, но нема резултат, само празнина. Овој текст е преземен од блогот Православни Духовни поуки од Светите Старци. Доколку го читате ова на друга веб-страница, станува збор за неовластено копирање на содржината. Исто е и со душата. Можете да се исцрпите обидувајќи се да предизвикате емоции, но на крајот да завршите со суви очи и ладно срце.“
Зошто се случува ова?
Отец Андреј нè потсетува на една извонредна мисла: „Вистинското, длабоко покајание не е наше сопствено дело, туку дар од Бога. Солзите на каење се дар што Бог му го дава на човекот. Сетете се на блудницата во Евангелијата која ги измила нозете на Христос со своите солзи и ги избришала со својата коса. Од каде дојдоа овие солзи? Тие не течеа затоа што таа беше силна или „професионална“ покајничка. Христос го посети нејзиното срце и ѝ даде можност да плаче. Тој ѝ го даде овој дар.
Затоа, во молитвите на светците, постојано се среќаваме со барања: „Дај ми да ги видам моите гревови“, „Дај ми покајание“, „Дај ми солзи“. Ова не се само убави зборови. Тие се признание на едноставен факт: без Божјата благодат, не можеме ни вистински да се покаеме за нашите гревови. Како што вели Светото писмо: „...без Мене не можете ништо да направите“ (Јован 15:5). Ова важи и за покајанието.“
Па што треба да направите ако „не можете да плачете“?
Престанете да се мачите себеси.
Не ги разгорувајте вештачки вашите емоции со глумење драма. Ова е измамничко и бескорисно. Признајте ја вашата моментална состојба: „Да, Господи, сув сум. Моето срце е камен. Сакам да се покајам, но не можам сам.“
Почнете да прашувате.
Ова е најдиректниот и најискрениот начин. Молете се едноставно, со свои зборови или со зборови од древните молитви: „Господи, дај ми да ги видам моите гревови. Научи ме да се покајам. Дај ми таа Божја тага што води кон спасение. Дај ми солзи да ја исчистам мојата душа.“ Барајте го ова исто толку упорно колку што барате за здравјето или благосостојбата на најблиските. Ова е најважната потреба на нашите души.
Чекајте со доверба.
Бог ја гледа вашата искрена желба. „...ако му посака неговиот син леб, да му даде камен“ (Матеј 7:9). Тој ќе го даде овој скапоцен дар кога ќе смета дека е потребно. Не кога ќе одлучиме „време е“, туку кога нашата душа е подготвена. Ова може да се случи за време на молитва, исповед, причест или во најнеочекуваниот момент.
Прифатете го дарот со благодарност.
Кога ова ќе се случи, и кога срцето ќе ви се смири од вистинска болка за вашиот живот, и тие солзи што ви ги чистат очите ќе ви се наполнат, не плашете се. И, најважно од сè, немојте да станете арогантни. Немојте да мислите: „Видете колку сум длабоко религиозен, видете како можам да се покајам!“ Не. Фала му на Бога за овој дар за посета. Како што вели отец Андреј Ткачев, во такви моменти сфаќате дека се каете не затоа што сте добар човек, туку затоа што „Бог ве посети“.
Покајанието не е хистерија или емоционален излив. Тоа е тивка, но длабока трансформација во себе што Бог ја носи врз душата што одговара на Неговиот повик. Не можете ли да тагувате? Кажете му Го тоа. Оваа искрена исповед го означува почетокот на патот кон вистинско, чисто и чесно покајание, кое, како вода, ја мие душата и ја прави нова.
„...срце понизно и смирено Ти, Боже, не отфрлуваш“ (Псалм 50:17).
Побарајте го од Него за ова скршено срце и тоа ќе ви биде дадено.
✍️ Преведено и подготвено од блогот „Православни Духовни поуки од Светите Старци“
АМИН
ReplyDeleteАмин
Delete