Ако сте дошле во овој манастир по совет, или по авторитет на други, или на некој друг начин, не се обесхрабрувајте: Божјата посета е присутна. Ако го почитувате она што ви е кажано, ќе бидете спасени, и вие и вашите најблиски, за кои се грижите. „Не видов“, вели Пророкот, „оставен праведник ниту потомците негови леб да просат“ (Псалм 36:25). Додека живеете во овој манастир, почитувајте го ова: стоејќи во црква, внимавајте на сè без пречки, научете го целиот црковен ред, односно Вечерна, Повечерна служба, Полноќна служба, Утрена и научете се да ги имате предвид Часовите.
Ако се најдете во вашата ќелија без никакви ракотворби, бидете вредни во читањето, особено Псалтирот. Обидете се да го читате секој Псалм повеќе пати, за да го запомните сè во вашиот ум. Ако имате ракотворби, работете ги; ако сте повикани на послушност, одете на нив. Додека работите ракотворби или додека сте на било каква послушност, молете се непрестајно: Господи Исусе Христе, Сине Божји, помилуј ме мене грешниот. Во молитвата, бидете внимателни кон себе; односно, соберете го вашиот ум и соединете го со вашата душа. Прво, еден, два или повеќе дена, кажувајте ја оваа молитва само со вашиот ум, одделно, обрнувајќи посебно внимание на секој збор. Потоа, кога Господ ќе го стопли вашето срце со топлината на Својата благодат и ќе го соедини во вас во еден дух, тогаш оваа молитва ќе тече во вас непрестајно и секогаш ќе биде со вас, радувајќи ве и хранејќи ве. Токму ова го рекол пророкот Исаија: „зашто Твојата роса е роса на растенијата“ (Исаија 26:19). Кога во себе ја имаш оваа духовна храна, односно разговор со самиот Господ, зошто да се мачиш да талкаш од ќелија на еден брат во друга, дури и ако некој те повикува? Вистина, ви велам, празнословието е мрзеливост. Ако не се разбираш себеси, како можеш да расудуваш или да ги поучуваш другите? Молчи, постојано молчи, секогаш сети се на присуството на Бога и Неговото име. Не впуштај се во разговор со никого, но внимавај да не ги осудуваш оние што премногу зборуваат или се смеат. Во овој случај, биди глув и нем; што и да кажат за тебе, игнорирај го. Можеш да го земеш како пример за себе Стефан Новиот, чија молитва беше непрестајна, неговиот карактер кроток, неговите усни тивки, неговото срце смирено, неговиот дух самодоволен, неговото тело и душа чисти, неговата девственост беспрекорна, неговата сиромаштија вистинска и неговата непридобивка нежалечка, неговата послушност вредна, неговата работа трпелива и неговиот труд вреден.
Кога седите на оброк, не гледајте ниту судете колку јадат другите, туку обрнете внимание на себе, хранејќи ја душата со молитва. Јадете доволно на ручек, но воздржете се од вечера. Во среда и петок, ако можете, јадете еднаш. Спијте четири часа навечер секој ден без престан: 10-ти, 11-ти, 12-ти и часот пред полноќ; ако се исцрпите, можете да дремнете и во текот на денот. Држете го ова непоколебливо до крајот на вашиот живот, бидејќи е потребно да го одморите вашиот ум. Јас го следам овој пат од мојата младост. Секогаш го молиме Господ Бог за мир ноќе. Ако така се чувате, нема да бидете очајни, туку здрави и весели.
Вистина ви велам, ако се однесувате вака, ќе останете во манастирот до вашата смрт. Смирете се, и Господ ќе ви помогне, „ и ќе ја изведе правдата твоја како светлина, и справедливоста твоја – како пладне“ (Псалм 36:6), и „така треба да свети пред луѓето и вашата светлина, “ (Матеј 5:16).
✍️ Подготвено од блогот „Православни Духовни поуки од Светите Старци“
Comments
Post a Comment
Напиши коментар