Беседа на денот на Света Нина, рамноапостолна - Свети Јован Шангајски

 

Света Нина, рамноапостолна

Света Нина, рамноапостолна, била роднина на Ерусалимскиот патријарх, а од друга страна, внука на великомаченикот Георгиј Победоносец. Уште од рана возраст, таа била разгорена од љубов кон Христос и Неговата Црква. Дознавајќи дека северно од Палестина, каде што живеела, има народи кои сè уште не ја научиле вистинската вера, обожавајќи лажни богови, таа многу се нажалила што овие народи не го познаваат Христос. Додека еден ден се молела во Ерусалимскиот храм Господ да го организира тоа, ѝ се јавила Мајката Божја и ѝ дала крст направен од винова лоза и свиток со пасуси од Светото Писмо, благословувајќи ја да проповеда. Завиткувајќи прамен од косата околу светиот крст, таа тргнала на север со овој скапоцен дар од Мајката Божја. Минувајќи низ Ерменија, таа застанала некое време во манастир предводен од игуманијата Гејанија. Таа живеела таму некое време, а потоа продолжила кон Грузија. Набргу по нејзиното заминување од манастирот, сите монахињи, повеќе од триесет на број, биле маченички погубени, но Нина била зачувана од Божјата промисла за идно проповедање. Пристигнувајќи во Грузија, таа првично живеела како пустиник, незабележана од никого. Еден ден, додека се одржувала прослава во чест на едно паганско божество, таа, длабоко тагувајќи поради слепилото на луѓето, усрдно му се помолила на Бога. Одеднаш, ненадејна грмотевица го скршила идолот, кој бил смачкан на парчиња. Луѓето, припишувајќи го ова на непознат странец, биле готови да ја убијат, но таа била зачувана од раката Божја.

Продолжувајќи да живее со една вдовица, таа излекувала неколку болни преку своите молитви, а веста за ова се проширила низ целата околина. Во тоа време, кралицата се разболела, а Нина исто така ја излекувала. Многу Иверијци поверувале во Христа и дошле на свето крштевање. Самата кралица била крстена. Уште порано, додека била во Ерусалим, Света Нина слушнала дека, според Преданието, Христовата туника, исткаена од Мајката Божја и дадена со жрепка на еден од војниците за време на распнувањето на Христос, ја носел во Грузија. Додека била таму, Света Нина сакала да ја пронајде и дознала дека е погребана кај сестрата на војникот, но точната локација веќе била заборавена. Во тоа време, на одредено место растело големо кедрово дрво, од кое зрачела светлина. Нина помислила дека можеби Господовата туника е под тој кедар, и по усрдна молитва всушност ја нашла под тој кедар.

Чудата и исцеленијата што ги извршил дополнително ја зајакнале проповедта на Света Нина. Нина патувала во разни региони на Иберија, каде што пристигнале православни христијани, свештеници и епископи испратени од Грција. И Света Нина добила можност да ја види ибериската земја просветлена од Христовата светлина. Во текот на следните векови, Грузија, подложена на напади од нации непријателски настроени кон христијанството, ја зачувала чистотата на православието и до ден-денес длабоко ја почитува Света Нина како своја просветителка.

Така, млада и слаба по тело, но силна по дух, Нина изврши големо дело, просветлувајќи го народот кој ништо не знаеше за Христа со вера во Христа. Таа стигна таму само со крстот и свитокот што ѝ ги даде Богородица и облеката што ја носеше. Сето ова го постигна преку силата на својата вера, непрестајната молитва и неуморните трудови, со помош на Христа, кој ја познаваше нејзината љубов кон Него и чистотата на нејзиното срце. Не поседувајќи никакво учено знаење или богатства, таа спаси цел народ од темнината на заблудата и го доведе до Светлината на Вистината.

[Ова] е поучен пример за христијаните од сите генерации за тоа што може да постигне силната вера и ревноста за неа. Затоа е исправно што е основано братство во нејзина чест. Дури и денес, има многумина кои не го познаваат Христа и не живеат според Неговите учења. Колку ни е потребна барем дел од ревноста за молитва што ја поседуваше Света Нина.

Тука во Америка, проповедањето на Православието започна пред 150 години, особено со просветлувањето на паганите во Алјаска од страна на Свети Герман. И сега, проповедањето е потребно не само на паганите, туку уште повеќе на оние кои веќе се крстени и се нарекуваат православни. Ако ги споредиме нашите животи со она што е кажано во Евангелието, или дури и со несовршениот живот што преовладува во нашата Татковина во последно време, колку сме отстапиле од она што му е потребно на еден христијанин! Иако имаме сè во овој живот, сега целосно сме отстапиле од сета побожност што ја поткрепуваше Света Русија. Често се срамиме да се наречеме Руси, со нашите вистински имиња, за да не откриеме дека припаѓаме на православниот руски народ. Ги разменуваме нашите обичаи, проткаени со духот на Православието, за обичаи кои не се само туѓи, туку дури и непријателски на христијанството. Иако градиме прекрасни цркви, дали доволно ги посетуваме? И честопати тие остануваат празни дури и на големите празници, не од потреба, туку доброволно. Покрај тоа, во деновите и вечерите одредени од Црквата за молитва и богослужба, забавата ја организираат поединци кои се нарекуваат православни, лажно маскирани како добронамерни. Ова ги одвлекува луѓето од најсуштинската работа што му е потребна на еден христијанин: молитвата, преку која тие комуницираат со Бога.

На празниците, христијаните, во заедница со Бога, се исполнети со духовна сила, што им помага да ги избегнуваат и надминат искушенијата. Славејќи ги празниците како обични денови, или уште полошо, поминувајќи ги во разни забави и одвлекувања на вниманието, ние духовно умираме и лесно подлегнуваме на секакви пороци. Ова е особено штетно за младите, бидејќи, само со лоши примери пред нив, тие целосно ќе се оддалечат од православната побожност, а злокобните зборови на Светото Писмо може да се остварат: „Многумина ќе дојдат од исток и север, запад и југ и ќе седнат во царството Божјо, а синовите на царството ќе бидат избркани“ (види Матеј 8:11). Не дај Боже! Се радуваме на доаѓањето на другите народи во Христовата Црква, но жалиме за заминувањето на луѓето наречени Богоносци и сметани за чувари на христијанската вера. Нека се прероди православната вера и побожниот живот во хармонија со неа во него! Вистинското Братство на Света Нина е повикано да работи за ова, и нека таа го зајакне со своите молитви и пример.

И нека Господовиот благослов биде врз Братството и врз сите нас!