Убаво е да палиш кандило пред икони. Но, најубаво е да се принесе на Бога како жртва пламенот на љубовта. Тогаш ние сме негови вистински следбеници. Ме потсетува дека како што Бог е светлина, така и нашите животи треба да бидат светли. Тоа е проверка на нашите мрачни дела. Тоа е ужасот на силите на темнината кои се обидуваат да го одвратат умот на човекот и неговите молитви од светлината која е Бог. Како што светилка гори во масло, така и ние мора да ја бараме Божјата милост за нашите гревови со палење на нашата волја и вршење на Божјата волја. Како што не се пали кандилото без нашите раце, така и ние немаше да имаме светлина да не дојдеше Христос и нашиот Бог на земјата.
Comments
Post a Comment
Напиши коментар