Молитва или магична вера?
Секаде во нашиот живот има проблеми и бараме решенија, но во погрешна насока. Проблемот не се другите, туку ние.
Недостигот од молитва, како христијанска должност и потреба, е првиот и најголем проблем со кој се соочуваме.
Недостигот на молитва јасно се гледа во нашиот немир и раздразливост, бес и гнев.
Ние бараме решенија, сепак, нурнати во немири. Сите решенија се заматени и вознемирени околу нас. Како ќе направиме разлика помеѓу точно решение и можна грешка, за да можеме да ја исправиме?
За жал, не се молиме, туку постојано бараме.
Ние, сепак, веруваме дека во нашата Црква сè е решено на магичен начин, барајќи духовни визионери-футуристи, кои го кажуваат она што наводно е испратено од Бога.
Ништо во нашата црква не е магично. Сè е плод на верата во Бога.
Верата се покажува со трпение, љубов, послушност, смирение и мир.
Тоа се доблестите што треба да не разликуваат како христијани, а нивното негување е наш духовен подвиг.
На крајот на краиштата, недостатокот на молитва укажува на неверување, затоа има очај, вознемиреност, постојана тага, жалење, недоверба.
Молитвата е комуникација со Бога, таа е пристаништето кое не штити од бурите во нашиот живот. Во молитвата го молиме Бога и едноставно чекаме.
Не вознемирува недостатокот на молитва, се „давиме во море“ далеку од нашето пристаниште- БОГ , создавајќи голем внатрешен вакуум, кој го пополнуваме со репродукција на таканаречени пророштва, футурологија, ширење вести за паника и ужас…
Каде е нашиот Бог во кој веруваме во сето ова?
Верувајте им само на гатачите и на „предвидувањето“ на старецот, но не и на Бога…
Време е да се разбудиме и да погледнеме во сопствениот личен интерес.
Предуслов за чудо во нашиот живот е верата и довербата во Бога.
Довербата во Божјата волја значи да се оди без страв и без ќорсокак.
Тоа значи надеж, радост, слобода и создавање.
Преку молитвата ја „палиме“ светлината во нашите животи, ја растеруваме темнината на очајот, сега слободно чекорејќи со љубовта и стравот Божји.
Comments
Post a Comment
Напиши коментар