„Постојано забележуваш дека Бог не може да поднесе ни најмала нечистотија, дури и привремена, во тебе и дека мирот и самиот Бог те напуштаат штом дозволиш нечиста мисла да влезе во твоето срце. И тука си, живеалиштето на демонот ако не го отфрлаш веднаш гревот.
Затоа, со секоја грешна мисла, а уште повеќе со секој грешен збор или постапка, мораме да кажеме: „Тоа е ѓаволот“. Со секоја добра и света мисла, збор или дело, мораме да кажеме: „Тоа е Бог“ или „Од Бога доаѓа“.
Замислете, тогаш, каква прекрасна палата, чиста и неприкосновена, мора да била за Семоќниот најсветата душа и најчистото тело на Мајката Божја, кога Словото Божјо се вселило во нејзините пазуви! Замислете со каква вечна, бескрајна и непроменлива светост зрачи, какво почитување и каква слава е достојна!
И видете што сме ние: „Трска протресена од ветрот (на ѓаволот)“ (Мт. 11, 7). ѓаволот вдишува богохулење во нашите срца и веднаш се наоѓаме вознемирени, нервозни, депресивни, кога треба да ги презираме сите овие мисли, да не им обрнуваме внимание, да ги сметаме за илузии.
Comments
Post a Comment
Напиши коментар